Një brez që nuk kthehet më kurrë…
- Feb 22, 2025
- 3 min read
– Brezi që shkonte në shkollë dhe kthehej nga shkolla në këmbë.
– Një brez që i bënte vetë detyrat për të dalë në rrugë sa më shpejt për të luajtur.
– Një brez në të cilin djemtë luanin futboll me porta te sajuara me gurë ndërsa vajzat me kërcim litari apo rruvizash.
– Një brez që e kalonte gjithë kohën e lirë në rrugë.
– Një brez që luante kukafshehti derisa bëhej natë.
– Një brez që bënte deri edhe zinxhirë letre me duart e veta për të zbukuruar festat.
– Një brez që mblidhte fotografi, bënte fjalorë me dorë dhe mbante fetore kujtimesh në shkollë.
– Ne jemi brezi që e pa babin të rregullonte televizorin madje edhe brezi që e ndihmonte të rregullonte antenën.
– Një brez që kishte prindër, jo të moshuar.
– Një brez që qeshte me zë të ulët para se të flinte, që prindërit tanë të mos e dinin se ne jemi ende zgjuar.
– Një brez që pinin nga e njëjta shishe dhe jepnin një kafshatë nga ushqimet e tyre të shkollës.
– Brezi që linte lojën dhe futej në shtëpi sapo bëhej natë.
– Një brez që shkonte tek miku e shoku edhe pa paralajmërim edhe pse bëheshin deri në 10 në një grup.
– Një brez që takohej çdo ditë në një vend të caktuar pa celularë.
– Një brez autoriteti i të cilit ishin prindërit, si të tyret ashtu edhe te miqve.
– Një brez që përshëndeste të gjithë kalimthi kur hipte në autobus dhe ndihmonte të moshuarit.
– Një brez që ngjitej në një pemë dhe mblidhte fshehurazi pemë frutore që rriteshin edhe në shtëpitë e komshinjve.
– Një brez që kujdesej për ndjenjat, jo për paratë apo makinat.
– Një brez që kishte mësuar të përballojë në çdo kohë dhe në çdo rrethanë gjithçka me forcën e vet.
– Një brez që nuk mund të manipulohej kollaj në përditshmërinë e tij (jo politike).
– Një brez i mësuar të donte vendin e tij.
– Një brez që lexonte libra, pranë një llambe e nën një batanije…
– Një brez ku djemtë ju drejtoheshin vajzave gjithë edukatë: – O goce, a ka mundësi një minutë
– Një brez që kaloi dhe për fat të keq nuk do të kthehet më!!
– Një brez i varfër që nuk kishte asgjë, por kishte gjithçka!
Here’s a translated and paraphrased version of the text:
A generation that walked to school and back on foot.
A generation that quickly did their homework just to go outside and play.
A generation where boys played soccer with goals made of stones, while girls played jump rope or marbles.
A generation that spent all its free time outside in the streets.
A generation that played hide-and-seek until it got dark.
A generation that handmade paper chains to decorate for holidays.
A generation that collected photos, created handwritten dictionaries, and kept memory books in school.
We are the generation that watched our dads fix the TV, and even helped adjust the antenna.
A generation that had parents, not elderly grandparents.
A generation that whispered and laughed quietly at night, so our parents wouldn’t know we were still awake.
A generation that shared drinks and school snacks with each other.
A generation that went inside as soon as night fell, leaving the game behind.
A generation that dropped by friends’ houses unannounced, even if the group reached ten people.
A generation that met up every day at a specific place, without the use of cell phones.
A generation where authority came from both your parents and your friends’ parents.
A generation that greeted everyone on the bus and helped elderly people.
A generation that secretly picked fruit from trees in neighbors’ yards.
A generation that valued feelings over money or cars.
A generation that learned to face challenges, no matter the situation, with its own strength.
A generation that wasn’t easily manipulated in its daily life (not politically).
A generation that learned to love its country.
A generation that read books under a lamp and blanket.
A generation where boys addressed girls with respect, saying, “Excuse me, could I have a minute?”
A generation that has passed, and sadly, will never return!
A poor generation that had nothing material, but felt rich in everything that mattered!
“KORÇA BOOM”















