94 vite jetë, dekada kujtime dhe një trashëgimi që nuk shuhet: urimi për Pandi Gëllçin

Ka histori që nuk shkruhen vetëm në libra. Ato mbeten në kujtesën e një qyteti.

Ka edhe njerëz që, pa bërë zhurmë, ndërtojnë breza, krijojnë kampione dhe lënë pas një emër që përmendet me respekt edhe pas shumë dekadash.

Më 13 shtator 1932 lindi Pandi Gëllçi, një nga njerëzit që do të lidhej pazgjidhshmërisht me një nga kapitujt më të bukur të sportit korçar.

Mësues, qytetar dhe trajner, por mbi të gjitha një njeri që i kushtoi një pjesë të rëndësishme të jetës së tij sportit dhe brezave të rinj.

Ishte koha kur vajzat e “Skënderbeut” nuk ishin thjesht një ekip volejbolli.

Ato ishin krenaria e Korçës.

Kur vajzat zbrisnin në fushë, pas tyre ishte një qytet i tërë. Ndeshjet ndiqeshin me pasion, emrat e volejbollisteve përcilleshin nga goja në gojë dhe fitoret e tyre ktheheshin në gëzim për të gjithë.

Dhe në qendër të kësaj historie ishte Pandi Gëllçi.

Me punë, disiplinë dhe një vizion të ri për kohën, ai e ngriti përgatitjen e vajzave të “Skënderbeut” në një tjetër nivel. Solli metoda të reja e bashkëkohore stërvitjeje dhe e trajtoi përgatitjen sportive me seriozitet e profesionalizëm.

Nga puna e tij dolën volejbolliste që do të linin gjurmë në sportin shqiptar: Dh. Koço, T. Nikolla, A. Demiri, V. Foto, E. Duni e shumë të tjera.

Emra që dikur mbushnin palestrat dhe që mbeten pjesë e historisë së volejbollit shqiptar.

Në këtë rrugëtim një rol të rëndësishëm kishte edhe mjeku Dhimitër Tashko, i cili ndiqte me përkushtim ngarkesën dhe rezultatet e stërvitjes. Përvoja e tyre u përmblodh edhe në librin “Metodat e reja të stërvitjes”, duke lënë një material me vlerë edhe për trajnerët e brezave të mëvonshëm.

Por ajo që e bën këtë histori kaq të veçantë nuk janë vetëm rezultatet.

Është dashuria që qyteti kishte për vajzat e tij.

Ishin vite kur sportistet bëheshin idhuj. Kur një ndeshje volejbolli mund të mblidhte pas vetes një qytet të tërë dhe një fitore mund të kthehej në festë për të gjithë.

Vajzat e “Skënderbeut” frymëzuan breza të rinjsh. Pas tyre u krijuan ekipe në shkolla, universitete dhe qendra pune. Volejbolli nuk ishte më thjesht një sport. Ai u bë pjesë e jetës së Korçës.

Dhe pas kësaj historie ishte puna, përkushtimi dhe vizioni i njerëzve si Pandi Gëllçi.

Sot, dekada më vonë, kujtohen me nostalgji ato vite, palestrat, ndeshjet, duartrokitjet dhe vajzat që bënë krenar një qytet të tërë.

Por sot nuk është vetëm një ditë kujtese.

Është dita e lindjes së një njeriu që është ende mes nesh dhe që vazhdon të mbajë me vete një pjesë të historisë së sportit korçar.

Në 94-vjetorin e lindjes, të gjithë ata që e njohën dhe ata që kanë dëgjuar për kontributin e tij i përcjellin Pandi Gëllçit urimet më të përzemërta.

Gëzuar ditëlindjen, profesor Pandi!

Shëndet, jetë të gjatë dhe sa më shumë vite të bukura pranë njerëzve tuaj të dashur!

Kontributi juaj në sportin korçar është pjesë e një historie që nuk harrohet.

“KORÇA BOOM”