STUDIM/ Pse disa viruse nuk largohen kurrë nga trupi?

Edhe personat më të shëndetshëm zakonisht mbartin viruse në organizmin e tyre, të cilat mund të shfaqen ose jo me simptoma sëmundjeje. Në shumicën e rasteve, ato mbeten latente, duke shmangur zbulimin dhe rrjedhimisht eliminimin e plotë.

Një studim i ri hedh më shumë dritë mbi këto viruse të fshehura, mbi përmasën e pranisë së tyre dhe mbi mënyrën se si gjenetika dhe faktorë të tjerë ndikojnë në aftësinë e trupit për t’i kontrolluar, raporton Science Alert.

Një ekip kërkimor i udhëhequr nga shkencëtarë të Harvard Medical School analizoi të dhënat nga mostra gjaku dhe pështyme të mbi 917.000 personave, duke përdorur tre databaza mjekësore. Studiuesit shqyrtuan gjurmët gjenetike të viruseve që qarkullonin në organizëm pa u shndërruar në sëmundje, duke llogaritur ngarkesën virale, pra sasinë e ADN-së virale të pranishme në trup.

Analiza tregoi se ngarkesa virale lidhet me rajone të caktuara të gjenomit njerëzor. U identifikuan 82 lokuse gjenetike të lidhura me ngarkesën e ADN-së virale, kryesisht në Kompleksin Kryesor të Histokompatibilitetit (MHC), një qendër kyçe kontrolli e sistemit imunitar. Rezultatet sugjerojnë se trashëgimia gjenetike e çdo individi luan një rol të rëndësishëm në mënyrën se si ai arrin të shtypë viruset që mbeten latente në organizëm.

Studimi gjithashtu identifikoi prirje të veçanta për viruse të ndryshme. Virusi Epstein-Barr, për shembull, duket se bëhet më i përhapur me rritjen e moshës, ndërsa virusi i herpesit HHV-7 zvogëlohet duke filluar nga mosha e mesme. Ngarkesa virale e virusit Epstein-Barr rritet gjithashtu në dimër dhe ulet në verë, ndryshe nga disa viruse të tjera që shfaqin një sjellje më të qëndrueshme.

Lidhja midis viruseve dhe sëmundjeve

Duke përdorur metodën statistikore të randomizimit mendelian, studiuesit analizuan edhe lidhjen midis viruseve dhe sëmundjeve specifike. Ata zbuluan se një ngarkesë e lartë virale e Epstein-Barr është një faktor rreziku i drejtpërdrejtë për zhvillimin e limfomës së Hodgkin-it në moshë të rritur. Nga ana tjetër, nuk u gjet një lidhje e drejtpërdrejtë midis ngarkesës virale të këtij virusi dhe sklerozës multiple, megjithëse Epstein-Barr konsiderohet një faktor i njohur nxitës i kësaj sëmundjeje. Sipas studiuesve, kjo tregon se mënyra se si sistemi imunitar reagon ndaj virusit është më e rëndësishme sesa thjesht sasia e virusit në trup.

Studimi shqyrtoi gjithashtu ndikimin e faktorëve jo gjenetikë, si mosha, gjinia dhe duhanpirja. Shumica e viruseve të analizuara u gjetën më shpesh te meshkujt sesa te femrat. Tre aneloviruse (një familje virusesh e zbuluar në vitin 1997) zbulohen te 80–90% e popullsisë së përgjithshme, megjithëse lidhja e tyre e saktë me sëmundjet mbetet ende e paqartë.

Studiuesit theksojnë se analiza është kufizuar vetëm te viruset me ADN, pasi është bazuar në të dhëna të sekuencimit gjenomik. Kjo do të thotë se viruset me ARN, si koronaviruset, nuk janë përfshirë në këtë kërkim. Studimi, i publikuar në revistën Nature, hap rrugën për një kuptim më të mirë të arsyes pse njerëzit që mbartin të njëjtat viruse nuk kanë domosdoshmërisht të njëjtin rrezik për t’u sëmurur.

"KORÇA BOOM"