top of page

EDITORIAL nga “KORÇA BOOM”: Sot është një mësues, nesër mund të jetë kushdo! Fenomeni që po trondit shoqërinë

57 minutes ago
3 min read

Një fenomen shqetësues po merr gjithnjë e më shumë përmasa në shoqërinë tonë:


Publikimi i denoncimeve dhe akuzave përpara se ato të verifikohen nga institucionet kompetente. Një pretendim shpërndahet në portale, kthehet në lajm kryesor dhe brenda pak orësh personi i përmendur gjendet përballë një gjyqi publik, ku shpesh është shpallur fajtor përpara se të flasin provat.


Rasti i fundit i denoncimeve ndaj një mësuesi ka rikthyer debatin mbi dinjitetin e figurës së arsimtarit, përgjegjësinë e medias dhe mbrojtjen që duhet të ketë një profesion me kaq shumë rëndësi për shoqërinë.


Mësuesi nuk është thjesht një punonjës që zhvillon orët e mësimit. Ai është një figurë që ndikon në edukimin dhe formimin e brezave. Nëse një mësues shkel ligjin, duhet të hetohet dhe të mbajë përgjegjësi. Por deri në momentin kur faktet të vërtetohen, askush nuk ka të drejtë ta dënojë përmes titujve, komenteve dhe paragjykimeve.


Një denoncim nuk është vendim fajësie


Nga pikëpamja juridike, Kushtetuta e Shqipërisë, në nenin 30, garanton prezumimin e pafajësisë: çdo person konsiderohet i pafajshëm derisa fajësia të provohet me vendim gjyqësor të formës së prerë. Kjo do të thotë se një denoncim nuk mund të trajtohet si provë përfundimtare dhe as si vendim fajësie.


Media ka të drejtë të informojë publikun, por kjo e drejtë shoqërohet me përgjegjësi. Raportimi duhet të jetë i verifikuar, të dallojë pretendimin nga fakti i provuar dhe të respektojë dinjitetin e personit për të cilin bëhet fjalë.


Problemi lind kur një akuzë publikohet pa verifikim të mjaftueshëm, kur personi nuk dëgjohet dhe kur titujt krijojnë bindjen se gjithçka është e vërtetuar. Përsëritja e një lajmi nga dhjetëra portale nuk e bën atë të vërtetë.


Çfarë ndodh me njeriun që gjykohet publikisht?


Pas çdo emri të publikuar ndodhet një njeri, një familje dhe një jetë që vazhdon edhe pasi lajmi largohet nga faqet kryesore. Një akuzë e rëndë mund të cenojë reputacionin, marrëdhëniet familjare, raportet me kolegët dhe besimin e komunitetit.


Edhe nëse më vonë pretendimet nuk provohen, dëmi mund të jetë i vështirë për t'u riparuar. Një përgënjeshtrim nuk e fshin gjithmonë atë që është lexuar, komentuar dhe shpërndarë mijëra herë.


Prandaj, pyetja është e drejtpërdrejtë: kush mban përgjegjësi për dëmin që i shkaktohet një personi nëse akuzat rezultojnë të pavërteta? Dhe a mjafton një korrigjim i shkurtër për të rikthyer dinjitetin e cenuar?


A duhet të ketë mësuesi një status më të fortë mbrojtës?


Në Shqipëri, profesioni i mësuesit rregullohet nga ligji për sistemin arsimor parauniversitar dhe standardet përkatëse profesionale. Megjithatë, lind nevoja për një diskutim më të gjerë mbi garancitë që duhet të ketë kjo figurë përballë presionit publik dhe akuzave të paverifikuara.


A duhet të ndërhyhet për të forcuar statusin profesional të mësuesit? A duhet të ketë mbështetje juridike dhe institucionale në rastet kur reputacioni i tij cenohet padrejtësisht?


Një status më i fortë nuk duhet të nënkuptojë imunitet nga ligji apo pengim të denoncimeve. Përkundrazi, duhet të garantojë hetim të paanshëm, të drejtën për t'u dëgjuar, mbrojtjen e dinjitetit dhe përgjegjësi kur provohet një shkelje.


Kush duhet ta mbrojë figurën e mësuesit?


Ministria e Arsimit, strukturat arsimore dhe sindikatat janë në mbrojtjen e të drejtave profesionale të mësuesve.


Edhe mediat duhet të tregojnë më shumë përgjegjësi: të verifikojnë informacionin, të kërkojnë qëndrimin e palëve, të mbrojnë identitetin e të miturve dhe të korrigjojnë dukshëm çdo informacion të pasaktë.


Në të njëjtën kohë, çdo denoncim serioz duhet të merret në shqyrtim dhe askush nuk duhet të pengohet të kërkojë drejtësi. Mbrojtja e mësuesit nuk duhet të bëhet në dëm të nxënësit, ashtu si mbrojtja e nxënësit nuk duhet të shndërrohet në dënim të parakohshëm të mësuesit.


Në fund, kjo çështje nuk ka të bëjë vetëm me një person. Sot mund të jetë një mësues, nesër mund të jetë një mjek, një punonjës apo çdo qytetar tjetër. Askush nuk është mbi ligjin, por askush nuk duhet të dënohet nga opinioni publik përpara se të provohet përgjegjësia e tij.


Ndoshta ka ardhur koha që Shqipëria të hapë një debat serioz për statusin dhe mbrojtjen e figurës së mësuesit. Sepse një shoqëri që kërkon nga arsimtari të edukojë brezat me dinjitet, duhet të dijë edhe të respektojë dinjitetin e tij.

“KORÇA BOOM”


bottom of page